آنا ماری دوک (زاده ۱۴ دسامبر ۱۹۴۶ - درگذشته ۲۹ مارس ۲۰۱۶)، که به طور حرفه‌ای با نام پتی دوک شناخته می‌شود، یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. با شروع حرفه بازیگری در تبلیغات و ایفای نقش های کوچک در تلویزیون و فیلم، نقش موفقیت آمیز او در نقش هلن کلر در نسخه برادوی "معجزه گر" (1959 - 1961) بود. برای اقتباس سینمایی سال 1962، دوک دوباره نقش خود را ایفا کرد که برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد - در سن 16 سالگی، او جوان بود.بهترین کسی که تا به حال برنده اسکار شده است (رکوردی که بعدها توسط تیتوم اونیل در سال 1973 شکسته شد). دیگر فیلم های اولیه شامل بیلی (1965)، دره عروسک ها (1967) و من، ناتالی (1969) بودند. در تلویزیون، دوک در کمدی محبوب نوجوانان، نمایش پتی دوک (1963 - 1966)، ایفای نقش دوگانه و اولین نامزدی از ده جایزه امی را به دست آورد. او برای بازی در فیلم تلویزیونی My Sweet Charlie (1970)، مینی سریال Captains and the Kings (1976) برنده جایزه امی شد.و نسخه فیلم تلویزیونی The Miracle Worker (1979) در سال 1979، این بار با بازی آنی سالیوان. او از سال 1985 تا 1988 رئیس انجمن بازیگران سینما بود.

خارج از صفحه نمایش، زندگی دوک اغلب پرآشوب بود. در المهرست، نیویورک، در خانواده فرانسیس مارگارت (مک ماهون)، یک صندوقدار، و جان پاتریک دوک، یک راننده تاکسی و کاردان متولد شد. حرفه بازیگری او در سن هشت سالگی شروع شد، زمانی که به مدیران برادرش ری دوک، جان و اتل راس سپرده شد.که نام خود را تغییر داد و به رفتارهای استثمارگرانه پرداخت. دوک چهار بار ازدواج کرد: با کارگردان هری فالک از 1965 تا 1969. به نویسنده مایکل تل در سال 1970 (با او مادر بازیگر شان آستین شد). به بازیگر جان آستین از 1972 - 1985 (که با او مادر بازیگر مکنزی آستین شد). و برای حفاری گروهبان مایکل پیرس از سال 1986 تا زمان مرگش (که با او دو دختر ناتنی و یک پسر خوانده کوین داشت). در سال 1982، او بودمبتلا به اختلال دوقطبی، که موضوع کتاب دوم او، "جنون درخشان: زندگی با بیماری افسردگی شیدایی" (1992) بود. دوک همچنین مدافع سیاسی مسائلی مانند ERA (اصلاح حقوق برابر)، آگاهی از ایدز و خلع سلاح هسته ای بود. او در 29 مارس 2016 در Coeur d'Alene، آیداهو، بر اثر سپسیس ناشی از پارگی روده درگذشت.