یوهان آلن ادوال (۲۵ اوت ۱۹۲۴ – ۷ فوریه ۱۹۹۷) بازیگر، کارگردان، نویسنده، آهنگساز و خواننده سوئدی بود که در خارج از سوئد برای نقش‌های کوچکی که در برخی از فیلم‌های اینگمار برگمان، مانند فانی و الکساندر (۱۹۸۲) ایفا کرد، شناخته شد. او بیشترین مخاطب خود را در کشورهای اسکاندیناوی برای ایفای شخصیت‌های دوست‌داشتنی در چندین اقتباس سینمایی و تلویزیونی از داستان‌های کودکانه آسترید لیندگرن پیدا کرد. او در رویای استکهلم شرکت کردl آکادمی آموزش دراماتیک از 1949 تا 1952. در طول فعالیت طولانی خود، او در بیش از 400 اثر ظاهر شد. در دهمین دوره جوایز گولدباگ در سال 1974، او جایزه بهترین بازیگر مرد را برای بازی در نقش آنتون اسونسون، پدر کوتاه‌خلق امیل در فیلم امیل و خوک‌ک دریافت کرد.

فیلم اوکه و دنیای او در سال 1984 در چهاردهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو شرکت کرد.

او در ترانه های خود بارها به بی عدالتی های جامعه حمله می کرد. موسیقی مشابه استبه موسیقی محلی اغلب با استفاده از ویولن و آکاردئون. او پس از مرگش در سال 2006 برنده جایزه گرمی سوئد شد.

ادوال همچنین صاحب یک تئاتر به نام Teater Brunnsgatan Fyra در استکهلم بود که در سال 1986 آن را خرید و تا زمان مرگش در سال 1997 به دلیل سرطان پروستات اداره می کرد (اکنون این تئاتر توسط مارتینا مونتلیوس، دختر کریستینا لوگن اداره می شود). [نیازمند منبع] او پدر عکاس ماتیاس ادوال و کارگردان صحنه، بازیگر و موسیقیدان مانس ادوال (1960-2016) بود. بازیگریهمکار ارلند جوزفسون پس از مرگش در مورد او در Expressen نوشت: "او عجیب بود.